Obesitas is een ziekte die erg zichtbaar is. Toch realiseerde ik ik zelf pas onlangs dat het een ziekte is. Totdat ik een openhartig en confronterend gesprek had met mijn arts, had ik het gevoel dat ik met mijn 185kg iedereen kon overleven... zoveel geniet ik van het leven. Ik voel me niet slecht in mijn vel.
En heb geen complexen over mijn toch wel erg voluptueus uiterlijk.
Mijn arts slaagde erin mijn aandacht te vestigen op de gevolgen van de ziekte obesitas: ik dacht dat mijn hypertensie, ademnood, het veelvuldige zweten, mijn bleke huidskleur en wallen onder de ogen mijn dagelijks lot was. Toen begreep ik pas dat ik mijn lichaam, waar ik het heel mijn leven mee moet doen, verwaarloosd had.
Wanneer mijn arts sprak over MORBIDE obesitas, zag ik mezelf al in een lijkkist. Ik die iedereen zou overleven ! Ik realiseerde eindelijk dat ik mezelf moest verzorgen, dat het tijd was voor actie. Ik verdikte jaarlijks steeds meer: hoe kon ik vermageren voor het te laat was?
Samen met mijn dokter zijn we erin geslaagd een eerste stap te zetten: ik verloor 40 kilo, waarvan 33 kilo vet ! Het is mogelijk ! Dat is een hoopvolle boodschap. Ik word enorm gesteund door het medisch team, ik kreeg hulp en de aanmoedigingen stromen nog steeds toe.
Wanneer ik met een probleem geconfronteerd wordt, zie ik maar twee oplossingen : “De moed laten zakken, of de handen uit de mouwen steken”. Ik heb ervoor gekozen de handen uit de mouwen te steken en te vechten tegen deze ziekte. Hiervoor verdiepte ik mij in het onderwerp obesitas en ging op zoek naar de juiste gesprekspartners.
Ja, ik ben een obesitaspatiënt... Dit geeft een beetje een gevoel van "outing"... Ik ben niet beschaamd obees te zijn, net als ik niet beschaamd ben wanneer ik met een andere ziekte zoals bijvoorbeeld griep kamp.
Want inderdaad: er wordt veel gepraat over OBESITAS, maar nooit over de obesen. Achter het woord obesitas schuilen in België nochtans bijna 4,4 miljoen mensen: 44 % van de Belgische bevolking! Ofwel lijden ze aan overgewicht,obesitas of morbide obesitas.
Het beeld dat de mensen hebben van obesitas is erg stigmatiserend. De mensen wijzen ons met de vinger: obesen hebben geen wilskracht, ze moeten maar wat minder vreten, obesen zouden zich niet in die situatie bevinden hadden ze wat meer karakter.
Ik zal jullie bewijzen dat het obesen niet aan wilskracht ontbreekt, dat ze niet zwak zijn. Wanneer ze zich in hun ziekte geholpen en gesteund voelen, hebben ze nieuwe redenen om te hopen en te geloven in een harmonieus leven.
Je zal elke maand in deze rubriek een getuigenis van een obese patient vinden over een thema dat hem/haar nauw aan het hart ligt... we verkiezen hier wel getuigenissen van positieve ervaringen. Zo moedigen we anderen aan uit die negatieve spiraal te stappen. Zo vinden ze hun motivatie terug om die negatieve spiraal te doorbreken. Laten we allen samen onze handen uit de mouwen steken! Samen staan we sterk!
Jean-Paul Allonsius
46 jaar, bedrijfsleider, 140 kg (komend van 185 kg)
President Stichter BOLD | 
